Öylesine !

Kahretsin..
Yine kanayan yaralarım..

Yine karanlık yine çıkmazlar.. Olmayana satırlarım.. Gitmeyene. gelmeyene... Yok oluşlarımın aciz çaresiz harkırışları bir garip.. Kim bilir belki o'da.. O'da kanıyormudur anlamsız anılara.. Her dakikamı senle geçirmek zorunda değilim şizofren özlemlerimi bir kenara atmalıyım belkide.. Özlenilmeden özlemek sevilmeden sevilmek... Vazgeç umudum.. İsyan bayraklarını çekmiş yine gönlüm.. Kara bulutlar arasından yine bulup çıkardım işte.. Kızmayın hor görmeyin....

Yerlebir olmuş bir yüreğin hçkırıklarıdır bu duyduklarınız... Az değildi çekilenler can koparmaya yettiği kadar.. Düşünün artık... Tek tek koparıldım... Ufak ufak acınılmadan hemde.. Kayıplarımın hesabıdır bu sessizce dökülenler.. Ah ettim.. Ahımın tutsaklarısınız artık.. Kurtuluş yok..

Yeminlerimin üstüne yenilerini ekledim.. Her gecen mevsim vasiyetimi tekrar tekrar işledim.. Daha da büyütüyorum terkedilmişliğin kefaletini.. Dahada bedeller ödüyorum ya işte..
"Hiç" uğruna..

Bu kadar kahrolmuşluğumla değermiydi beni savurmalarına... Değermiydi beni hayattan alıkoyup boşluğa bırakmalara..
Kendim kadar aklımdasın

yazi sizinde hosunuza gidicek (: